กาลเวลา … มันน่ามหัศจรรย์

กับ บางเรื่อง ที่ไม่ได้ใช้แค่สมองซีกซ้ายและขวาในการจดจำ
กับ กาลเวลา
กับ บางที่ ก็แค่อยากได้...ในสิ่งที่ตัวเองเคยมี...


“I can remember it all”

นานเท่าไหร่ที่เคยมีมา... วันนี้สิ่งนั้นอยู่ไหน
นานเท่าไหร่ที่เคยทำมา... วันนี้ยังทำอยู่ไหม
นานแค่ไหนที่เคยบูชา... วันนี้เดินข้ามหัวไป
นานแค่ไหนที่เคยรังเกียจ.. เข้าใส้..!!! วันนี้ชื่นใจ.. สอดใส่.. ไร้ยางอาย….


บางที ก็ไม่ได้อยากรับรู้เรื่องอะไรเลย
การไม่รู้เหมือนควาย บางที ก็มีความสุขกว่าการที่ได้รับรู้แล้วต้องมานั่งทุกข์ :)

สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า
อย่า...ให้ดอกไม้ "ดอกนั้น"... กับเขา...ได้เอา...ไปง่าย ๆ !!!